Kierunki i nurty w geomorfologii

Historia i teraźniejszość geomorfologii pokazuje, że obecne w niej były i są róż­ne kierunki i nurty. Są one znane pod specyficznymi nazwami, co może rodzić wraże­nie istnienia jednoznacznego, wewnętrznego podziału dyscypliny na jeszcze bardziej wyspecjalizowane dziedziny. O ich naturze stanowi obiekt badań (forma czy proces)oraz uwarunkowania rozwoju rzeźby (budowa geologiczna czy warunki klimatyczne). Cztery wyróżnione w ten sposób kierunki to:•geomorfologia historyczna, zmierzająca do wyjaśnienia współczesnego ukształto­wania powierzchni ziemi przez odtworzenie całej historii rozwoju rzeźby, wraz ze zmieniającymi się w czasie uwarunkowaniami. W zależności od lokalnego kontek­stu geologicznego rozważania takie są prowadzone w skalach czasowych obejmują­cych tysiące, dziesiątki tysięcy, miliony, a nawet dziesiątki milionów lat.•geomorfologia dynamiczna, stawiająca w centrum zainteresowania proces, jego me­chanizm i uwarunkowania. Nieodzownym składnikiem postępowania badawczego jest stała rejestracja przebiegu procesu, ewentualnie jego symulacja w laboratorium lub przy wykorzystaniu matematycznych technik modelowania. Siłą rzeczy geomor­fologia dynamiczna jest na ogół geomorfologią krótkich skał czasowych.•geomorfologia strukturalna, w której założeniem jest dominujący wpływ budowy geologicznej na przebieg procesów rzeźbotwórczych i charakter powstających form.•geomorfologia klimatyczna, głosząca zasadę nadrzędności uwarunkowań zewnętrz­nych (klimatycznych) procesów rzeźbotwórczych i na ogół pomniejszająca rolę czynnika geologicznego. Efektem dociekań w tym nurcie było między innymi wy­znaczanie na Ziemi stref morfo klimatycznych, cechujących się występowaniem spe­cyficznych form i ich zespołów.

Comments are closed.

Advertisement
Kategorie
Kwiecień 2018
P W Ś C P S N
« cze    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
  • Rodzaje gór w kontekście tektoniki płyt

    4 lata ago
    Rozmieszczenie obszarów górskich na Ziemi nawiązuje bezpośrednio do układu płyt litosfery, a w szczególności do przebiegu granic między poszczególnymi płytami oraz stref rozłamowych w obrębie płyt, noszących nazwę ryftów śród kontynentalnych W zależności od charakteru procesów tektonicznych zachodzących w tych strefach, budowa wewnętrzna (struktura) górotworów jest…
  • Metamorfizm regresywny

    4 lata ago
    Powszechnie obserwuje się na powierzchni ziemi występowanie skał metamorficznych, zachowanych w stanie niezmienionym, tj. odpowiadającymi warunkom, w których zostały przeobrażone, np. skały metamorficzne podłoża północno-wschodniej Polski lub archaiczne skały metamorficzne tarczy skandynawskiej. Olbrzymia większość minerałów skałotwórczych odznacza się trwałością przy obniżaniu temperatury i ciśnienia. Ich przekształcenie…
  • Gabra i noryty

    4 lata ago
    Gabra i noryty są ciemne, często ciemnozielone. Dostrzegalne są w nich okiem nieuzbrojonym białawe, czasem szkliste skalenie podobne do kwarcu. Plagioklazy mają niekiedy błękitną migotliwość. Ogólne zielonawe zabarwienie spowodowane jest obecnością minerałów wtórnych z grupy chlory tu, serpentynu lub innych. Struktura panhipoautomorficzna lub panksenomorficzna. Niektóre odmiany…
  • Amfibolity

    4 lata ago
    Amfibolity są drobno- lub średnioziarniste, rzadko zawierają większe ziarna. Szarozielone lub niemal czarne, teksturę mają łupkową lub bezładną. Odmiany powstałe wskutek bardziej zaawansowanego metamorfizmu, stanowiącego przejścia do skał facji granulitowej, zawierają niekiedy duże izometryczne ziarna ciemnoczerwonego granatu. Ich mikrostruktura bywa rozmaita: nemato-, grano-, dia-, a czasem…
  • Tekstury

    4 lata ago
    Najczęściej spotykane są tekstury łupkowe i gnejsowe. Tekstury łupkowe występują w skałach odznaczających się obfitością minerałów blaszkowych (krzemianów pakietowych) i kwarcu. W taksturach gnejsowych widoczne jest zróżnicowanie składu mineralnego na warstwy skaleniowo-kwarcowe zawierające także inne minerały oraz na warstwy zasobne w miki, chloryty lub amfibole. Tekstura…