Klasa diorytu i andezytu

Głównymi składnikami skał tworzących tę klasę są: średniozasadowy plagioklaz (zwykle andezyn) oraz hornblenda, a w mniejszym stopniu pirokseny lub inne minerały ciemne. Są to skały nasycone krzemionką. Kwarc jest w nich nieobecny lub pojawia się w ilości mniejszej od 10%. Wartość ta stanowi granicę między diorytami a granitoidami oraz między andezytami i dacytami. Dioryty są to głębinowe skały magmowe zbudowane z plagioklazów szeregu andezyn — oligoklaz, mających często budowę pasową z labradorem w jądrze ziarn, oraz z hornblendy zielonej. Podrzędnie zjawiać się może hipersten, piroksen jednoskośny, biotyt, skaleń potasowy oraz małe ilości kwarcu. Zawartość plagioklazów 35—85%, a minerałów ciemnych rzadko przekracza 40%. Dioryty są skałami barwy szarej, niekiedy z odcieniem różowym. Odmiany zasobne w minerały ciemne są niemal czarne, zbliżone do gabra, od którego niekiedy trudno je na oko odróżnić. Najczęściej równo-ziarniste, niekiedy jednak porfirowate z fenokryształami hornblendy i plagloklazu. Struktura zbliżona do granitowej lub gabrowej. Nader rzadko obserwować można pod mikroskopem strukturę ofitową z rozbieżnie ułożonymi żerdkami plagioklazów.

Comments are closed.

Advertisement
Kategorie
Grudzień 2018
P W Ś C P S N
« cze    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
  • Formy planetarne i ich związek z tektonika płyt

    4 lata ago
    Największymi formami rzeźby wyróżnianymi na powierzchni Ziemi są kontynen­ty i obszary oceaniczne, określane jako formy planetarne. Podział taki jest oczywisty w świetle fizycznej mapy globu, która pokazuje zasięg obszarów lądowych i mor­skich, ale ma też swoje głębsze uzasadnienie. Dwudzielność rzeźby Ziemi jest wyraź­na na histogramie częstości…
  • Zrożnicowanie krawędzi kontynentów

    5 lat ago
    Analiza rzeźby bloków kontynentalnych w skali globalnej prowadzi do spostrze­żenia, że istnieją dwa główne rodzaje ich zewnętrznych krawędzi. Krawędzie aktywne (ang. active margins) przylegają do zbieżnych granic płyt litosferycznych, na których dominuje subdukcja lub pogrubianie skorupy kontynentalnej. Ich przeciwieństwem są krawędzie pasywne (ang. passive margins), wyznaczające…
  • Tekstury

    5 lat ago
    Najczęściej spotykane są tekstury łupkowe i gnejsowe. Tekstury łupkowe występują w skałach odznaczających się obfitością minerałów blaszkowych (krzemianów pakietowych) i kwarcu. W taksturach gnejsowych widoczne jest zróżnicowanie składu mineralnego na warstwy skaleniowo-kwarcowe zawierające także inne minerały oraz na warstwy zasobne w miki, chloryty lub amfibole. Tekstura…
  • Zieleńce i łupki

    5 lat ago
    Zieleńce i łupki zieleńcowe są najbardziej typowymi przedstawicielami facji zieleńcowej, a także jednymi z najbardziej rozpowszechnionych skał serii metamorficznych tej facji, zwłaszcza powstałych w pa-leozoicznych obszarach geosynklinalnych. Powstały wskutek przeobrażenia bazaltów i ich tufów oraz intruzji diabazowych utworzonych jako produkty wulkanizmu podmorskiego. Często towarzyszą łupkom krystalicznym…
  • Zmiany diaftorezowe

    5 lat ago
    Zmiany diaftorezowe, rekrystalizacja oraz metasomatoza mogą sprawić, że zawiła historia tworzenia się poszczególnych odmian gnejsów jest w znacznej części zatarta i trudna do odczytania. Zwykle jednak ich skład mineralny oraz tekstura i struktura zostały ukształtowane w warunkach panujących w facji amfibolitowej. Skład mineralny gnejsów jest zbliżony…