Metamorfizm regresywny

Powszechnie obserwuje się na powierzchni ziemi występowanie skał metamorficznych, zachowanych w stanie niezmienionym, tj. odpowiadającymi warunkom, w których zostały przeobrażone, np. skały metamorficzne podłoża północno-wschodniej Polski lub archaiczne skały metamorficzne tarczy skandynawskiej. Olbrzymia większość minerałów skałotwórczych odznacza się trwałością przy obniżaniu temperatury i ciśnienia. Ich przekształcenie zachodzi dopiero po pokonaniu pewnych oporów, do czego potrzebne jest doprowadzenie określonej ilości energii właściwej dla każdego z tych przeobrażeń, W pewnych warunkach geologicznych rozwinąć się może jednak metamorfizm regresywny (metamorfizm wsteczny, diaftoreza). Po raz pierwszy takie zmiany zauważono w słabo zmetamorfizowa-nych alpejskich łupkach krystalicznych — fyllitach. Zawierają one karlsbadzkie bliźniaki skalenia potasowego świadczące, że materiałem, z którego powstały były gnejsy utworzone wskutek bardziej zaawansowanych procesów metamorficznych. Wynika z tego, że skała pierwotna została zmetamorfizowana aż do utworzenia gnejsu, a następnie rozwinął się proces w kierunku wstecznym, który doprowadził do utworzenia słabo zmetamorfizowanych fyllitów. Stąd też wyprowadzono wniosek, że w przyrodzie rozwijają się procesy regresywne, które od starogreckiego słowa oznaczającego: psuć, niszczyć nazwano diaftoreza. Skały powstałe w ten sposób określa się jako diaftoryty. Występują one w strefach objętych intensywnymi ruchami tektonicznymi. Powstają zapewne w trakcie obniżania temperatury i ciśnienia przy jednoczesnym działaniu nacisków.

Comments are closed.

Advertisement
Kategorie
Maj 2018
P W Ś C P S N
« cze    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • Tekstury

    4 lata ago
    Najczęściej spotykane są tekstury łupkowe i gnejsowe. Tekstury łupkowe występują w skałach odznaczających się obfitością minerałów blaszkowych (krzemianów pakietowych) i kwarcu. W taksturach gnejsowych widoczne jest zróżnicowanie składu mineralnego na warstwy skaleniowo-kwarcowe zawierające także inne minerały oraz na warstwy zasobne w miki, chloryty lub amfibole. Tekstura…
  • Zieleńce i łupki

    4 lata ago
    Zieleńce i łupki zieleńcowe są najbardziej typowymi przedstawicielami facji zieleńcowej, a także jednymi z najbardziej rozpowszechnionych skał serii metamorficznych tej facji, zwłaszcza powstałych w pa-leozoicznych obszarach geosynklinalnych. Powstały wskutek przeobrażenia bazaltów i ich tufów oraz intruzji diabazowych utworzonych jako produkty wulkanizmu podmorskiego. Często towarzyszą łupkom krystalicznym…
  • Rodzaje gór w kontekście tektoniki płyt

    4 lata ago
    Rozmieszczenie obszarów górskich na Ziemi nawiązuje bezpośrednio do układu płyt litosfery, a w szczególności do przebiegu granic między poszczególnymi płytami oraz stref rozłamowych w obrębie płyt, noszących nazwę ryftów śród kontynentalnych W zależności od charakteru procesów tektonicznych zachodzących w tych strefach, budowa wewnętrzna (struktura) górotworów jest…
  • Łupki talkowe

    4 lata ago
    Badania orientacji porfiroblastów albitu wykazują, że skrystalizowały one w trakcie deformowania i przeobrażenia skały pierwotnej. Łupki talkowe wyróżniają się zasobnością w talk, któremu towarzyszą: aktynolit, chloryt, minerały grupy serpentynu lub magnezyt i dolomit. Ułożenie warstewek i łusek talku uwidacznia teksturę równoległą, jakkolwiek towarzyszący magnezyt jest na…
  • Znaczenie tektoniki w rozwoju rzeźby

    4 lata ago
    Rzeźba powierzchni Ziemi jest swoistą wypadkową skutków procesów endogenicznych i egzogenicznych. Do zjawisk endogenicznych ważnych z punktu widzenia geomorfologii należą pionowe i poziome ruchy skorupy ziemskiej, a także procesy wulkaniczne, powiązane przyczynowo z tektonicznymi. W poprzednim rozdziale po­kazano, w jaki sposób główne rysy rzeźby całej Ziemi…