Minerały ciemne

Najpospolitszym minerałem ciemnym jest biotyt, którego zawartość wynosi kilka procent, może jednak przekraczać nawet 20%. Tworzy makroskopowo widoczne blaszki ciemne, prawie czarne, brunatne, rzadziej zielone. Barwa zielona może być wynikiem chlorytyzacji. Niekiedy jest zrośnięty z muskowitem. Biotyt często zawiera wrostki cyrkonu z charakterystycznymi obwódkami pleochroicznymi, magnetytu, apatytu, turmalinu, orlytu i in. oraz siatkę sagenitową. Jest ona produktem chlorytyzacji minerałów ciemnych, w trakcie której zwolniony TiO2 tworzy te osobliwe skupienia. Amfibole częściej, lecz w niewielkiej ilości, spotyka się w granodiorytach i tonalitach. W tych ostatnich występują zwykłe wraz z biotytem, lecz stanowić mogą jedyny minerał ciemny (granit hornblendowy). W granitach alkalicznych bogatych w Na2O pojawia się riebeckit. Pirokseny są jeszcze rzadziej spotykanymi składnikami granitoidów, W tonalitach i granodiorytach występuje niekiedy diopsyd lub augit, a w granitach bezalkalicznych egiryn (granity egirynowej. Muskowit odgrywa mniejszą rolę, często jednak go brak (granityt). Niekiedy stanowi jednak minerał główny. Może też pochodzić z rozkładu glinokrzemianów, zwłaszcza skaleni (serycyt). Produktem przeobrażenia deuterycznego skalenia sodowego jest paragonit. Najpospolitszymi minerałami pobocznymi w granitoidach są: cyrkon, apatyt i magnetyt, tworzące najczęściej wrostki w minerałach głównych.

Comments are closed.

Advertisement
Kategorie
Luty 2019
P W Ś C P S N
« cze    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
  • Łupki talkowe

    5 lat ago
    Badania orientacji porfiroblastów albitu wykazują, że skrystalizowały one w trakcie deformowania i przeobrażenia skały pierwotnej. Łupki talkowe wyróżniają się zasobnością w talk, któremu towarzyszą: aktynolit, chloryt, minerały grupy serpentynu lub magnezyt i dolomit. Ułożenie warstewek i łusek talku uwidacznia teksturę równoległą, jakkolwiek towarzyszący magnezyt jest na…
  • Facja zieleńcowa

    5 lat ago
    Dla skał facji zieleńcowej oraz facji glaukofanowej najbardziej charakterystyczne są struktury lepidoblastowe lub granolepfdoblastowe. Tekstura tych skał, często mających foliację i laminację, jest łupkowa, przy czym warstewki bywają falisto powyginane. W obrazie mikroskopowym często wykazują strukturą porfiroblastową spowodowaną np. w zieleńcach występowaniem większych porfiroblastów albitu na…
  • Relikty

    5 lat ago
    W miarę rozwoju procesów metamorficznych czy metasomatycznych w skale przeobrażonej pojawiają się nowe minerały oraz struktury i tekstury typowe dla danego rodzaju przeobrażenia i stopnia jego zaawansowania. W skale przeobrażonej często jednak można dostrzec pewne elementy zachowane ze skały pierwotnej lub z dawniejszych stadiów przebudowy. Są…
  • Sjenity

    5 lat ago
    Sjenity tworzą wtrącenia i brzeżne facje większych masywów granitoidowych, np. w masywach przedkambryjskich płyty ukraińsko-wołyńskiej. Mogą też towarzyszyć gabrom lub tworzyć intruzje. Możliwe jest ich powstanie jako produktu frakcyjnej dyferencjacji magmy bazaltowej, lub sylifikacji magmy granitowej wskutek asymilacji skał uboższych w SiOg. Mikrosjenity są drobnoziarnistymi odpowiednikami…
  • Hipotezy

    5 lat ago
    Istnieją rozmaite hipotezy o genezie anortozytów, być może powstały w wyniku frakcyjnej krystalizacji magmy bazaltowej. Tworzyć się miały wówczas duże ilości plagioklazów i niewielkie ilości minerałów ciemnych, które były zawieszone w magmie w czasie jej wznoszenia się w wyższe partie skorupy ziemskiej. W trakcie powolnej intruzji…