Minerały ciemne

Najpospolitszym minerałem ciemnym jest biotyt, którego zawartość wynosi kilka procent, może jednak przekraczać nawet 20%. Tworzy makroskopowo widoczne blaszki ciemne, prawie czarne, brunatne, rzadziej zielone. Barwa zielona może być wynikiem chlorytyzacji. Niekiedy jest zrośnięty z muskowitem. Biotyt często zawiera wrostki cyrkonu z charakterystycznymi obwódkami pleochroicznymi, magnetytu, apatytu, turmalinu, orlytu i in. oraz siatkę sagenitową. Jest ona produktem chlorytyzacji minerałów ciemnych, w trakcie której zwolniony TiO2 tworzy te osobliwe skupienia. Amfibole częściej, lecz w niewielkiej ilości, spotyka się w granodiorytach i tonalitach. W tych ostatnich występują zwykłe wraz z biotytem, lecz stanowić mogą jedyny minerał ciemny (granit hornblendowy). W granitach alkalicznych bogatych w Na2O pojawia się riebeckit. Pirokseny są jeszcze rzadziej spotykanymi składnikami granitoidów, W tonalitach i granodiorytach występuje niekiedy diopsyd lub augit, a w granitach bezalkalicznych egiryn (granity egirynowej. Muskowit odgrywa mniejszą rolę, często jednak go brak (granityt). Niekiedy stanowi jednak minerał główny. Może też pochodzić z rozkładu glinokrzemianów, zwłaszcza skaleni (serycyt). Produktem przeobrażenia deuterycznego skalenia sodowego jest paragonit. Najpospolitszymi minerałami pobocznymi w granitoidach są: cyrkon, apatyt i magnetyt, tworzące najczęściej wrostki w minerałach głównych.

Comments are closed.

Advertisement
Kategorie
Listopad 2018
P W Ś C P S N
« cze    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
  • Związki z naukami

    5 lat ago
    Związki z naukami geologicznymi są w geomorfologii szczególnie silne. Po pierw­sze, czynniki endogeniczne stwarzają nadrzędne ramy działania procesów rzeźbo­twórczych, a w specyficznych przypadkach są bezpośrednio odpowiedzialne za po­wstawanie nowych form rzeźby (formy wulkaniczne i tektoniczne). Po drugie, główne rysy rzeźby powierzchni Ziemi nie mogą być zrozumiane…
  • Analiza ilościowa

    4 lata ago
    Rozwój metod ilościowej analizy fazowej stworzył możliwość klasyfikacji skał magmowych na podstawie ilościowego oznaczania składu mineralnego. Jeżeli dawne wyniki badań były niedokładne i w niektórych przypadkach identyfikacja minerałów mogła budzić zastrzeżenia z powodu niedokładności metod ich określenia, to obecnie możliwe jest uzyskanie dość dokładnego obrazu stosunków…
  • Sjenity

    4 lata ago
    Sjenity tworzą wtrącenia i brzeżne facje większych masywów granitoidowych, np. w masywach przedkambryjskich płyty ukraińsko-wołyńskiej. Mogą też towarzyszyć gabrom lub tworzyć intruzje. Możliwe jest ich powstanie jako produktu frakcyjnej dyferencjacji magmy bazaltowej, lub sylifikacji magmy granitowej wskutek asymilacji skał uboższych w SiOg. Mikrosjenity są drobnoziarnistymi odpowiednikami…
  • Kierunki i nurty w geomorfologii

    4 lata ago
    Historia i teraźniejszość geomorfologii pokazuje, że obecne w niej były i są róż­ne kierunki i nurty. Są one znane pod specyficznymi nazwami, co może rodzić wraże­nie istnienia jednoznacznego, wewnętrznego podziału dyscypliny na jeszcze bardziej wyspecjalizowane dziedziny. O ich naturze stanowi obiekt badań (forma czy proces)oraz uwarunkowania…
  • Klasa fojaitu i fonolitu

    4 lata ago
    Są to skały niedosycone krzemionką, obok skaleni alkalicznych pojawiają się w nich skaleniowce. Fojaity normalnie zawierają nefelin i stąd wywodzi się zwyczajowe określenie tych odmian jako sjenity nefelinowe. Są najpospolitsze w przyrodzie ze wszystkich fojaitów. Nefelin nader rzadko tworzy z nich większe kryształy idioformiczne, najczęściej jednak…